Zabytkowy kościół w Rogoźnie - co warto zobaczyć w środku

Opracowała: · stan na

Spis treści

Zabytkowy kościół w Rogoźnie w pigułce

Zabytkowy kościół w Rogoźnie to późnogotycka fara św. Wita. Jej kamień węgielny położono 3 lipca 1526 r. W środku zobaczysz między innymi gotycką mosiężną chrzcielnicę z 1. połowy XV w., neogotycki ołtarz główny z 1897 r., barokowe ołtarze boczne, rzeźbę Chrystusa Frasobliwego z XVI w., sklepienia gwiaździste i organy o 24 głosach (Wikipedia; Archidiecezja Gnieźnieńska, 2026).

Spośród ceglanych kościołów gotyckich między Obornikami, Wągrowcem a Chodzieżą Rogozińska Fara jest dla mnie najciekawsza. Nie wygrywa rozmiarem. Wygrywa tym, że w jednym wnętrzu mieści pięć stuleci: gotyk, barok, XIX-wieczny historyzm i ślady strat z czasów wojny. Opis wnętrza opieram na haśle w Wikipedii, katalogu parafii Archidiecezji Gnieźnieńskiej i tekstach z dawnej strony parafii. Parafia-wita.pl jest niezależnym przewodnikiem, a nie stroną parafii.

  • Adres - ul. Kościelna 10, 64-610 Rogoźno, powiat obornicki, archidiecezja gnieźnieńska, dekanat rogoziński (katalog archidiecezji, 2026).
  • Styl - późny gotyk z cegły, częściowo tynkowany, trzy nawy w układzie pseudobazyliki i węższe prezbiterium (Wikipedia).
  • Wiek - kamień węgielny z 3 lipca 1526 r., więc obecny budynek ma około 500 lat.
  • Ochrona - wpis do rejestru zabytków 12 grudnia 1932 r. pod nr AK-I-11a/104.
  • Patron - św. Wit, męczennik z przełomu III i IV w., wspominany w liturgii 15 czerwca.

Jak dawniej nazywał się kościół parafialny?

Kościół parafialny nazywano dawniej farą. Chodziło o główny kościół parafii w mieście, w odróżnieniu od kościołów klasztornych, szpitalnych czy cmentarnych. W Rogoźnie nazwa przetrwała do dziś: kościół św. Wita powszechnie nazywa się Rogozińską Farą, a hasło w Wikipedii (stan: październik 2026) podaje ją jako nazwę zwyczajową.

Co oznacza słowo fara?

Fara to dawne określenie głównego kościoła parafialnego miasta. Słowo przyszło do polszczyzny z niemieckiego Pfarre, czyli parafia. W miasteczkach północnej Wielkopolski fara zwykle stała blisko rynku i była najstarszą murowaną budowlą w okolicy. Słowo przetrwało w języku potocznym, choć w dokumentach kościelnych pisze się po prostu o kościele parafialnym.

Skąd nazwa Rogozińska Fara?

Nazwa wzięła się stąd, że kościół św. Wita od średniowiecza był głównym kościołem parafialnym Rogoźna. Kiedy powstała druga parafia miasta, kościół Ducha Świętego, dawna nazwa pomagała odróżnić starszą świątynię od młodszej.

Czym kościół różni się od parafii w prawie kanonicznym?

W prawie kanonicznym parafia to wspólnota wiernych, a kościół to budynek. Kodeks Prawa Kanonicznego z 1983 r. opisuje te dwa pojęcia osobno:

„Parafia jest określoną wspólnotą wiernych, utworzoną na sposób stały w Kościele partykularnym, nad którą pieczę duszpasterską, pod władzą biskupa diecezjalnego, powierza się proboszczowi jako jej własnemu pasterzowi” - Kodeks Prawa Kanonicznego, kan. 515 § 1, 1983

„Przez kościół rozumie się poświęcony budynek przeznaczony do kultu Bożego, do którego wierni mają prawo przychodzić, by w nim zwłaszcza publicznie sprawować kult Boży” - Kodeks Prawa Kanonicznego, kan. 1214, 1983

  • Parafia św. Wita - wspólnota wiernych z Rogoźna i okolicznych wsi. Do parafii należą kaplice w Gościejewie i w Tarnowie (katalog archidiecezji).
  • Kościół św. Wita - budynek z 1526 r., czyli fara, którą opisuje ten przewodnik.
  • Fara - zwyczajowa, historyczna nazwa głównego kościoła parafialnego. W prawie kanonicznym ten termin się nie pojawia.
  • Przepisy o kościołach - kan. 1214-1222 KPK regulują poświęcenie, przeznaczenie i ochronę budynków kościelnych.

Ile lat ma kościół św. Wita w Rogoźnie?

Kościół św. Wita w Rogoźnie ma około 500 lat. Jego kamień węgielny położono 3 lipca 1526 r., co upamiętnia inskrypcja na ścianie prezbiterium. Budowa trwała co najmniej kilkanaście lat (Wikipedia, 2026). Sama parafia jest starsza o prawie trzy stulecia: dawna strona parafii podawała pierwszą wzmiankę z 1256 r.

Kiedy położono kamień węgielny fary?

Kamień węgielny położono 3 lipca 1526 r. Datę tę potwierdzają zarówno katalog archidiecezji, jak i hasło w Wikipedii. Datę „3 VII 1526” możesz traktować jako metrykę urodzenia budynku. W 2026 r. minęło od niej równo pięćset lat.

Czy parafia jest starsza od obecnego kościoła?

Tak. Według katalogu archidiecezji dzieje parafii sięgają XIII w. Dawna strona parafii z 2019 r. pisała, że parafię erygowano przed 1256 r., a pierwszy kościół był drewniany. O tym, jak mógł wyglądać pierwszy, drewniany kościół parafii, piszę osobno. Ks. Józef Nowacki łączył początki kościoła z grodem z czasów Mieszka I i Dobrawy. To tradycja historiograficzna, a nie udokumentowany fakt.

Od kiedy fara jest zabytkiem?

Fara jest zabytkiem od 12 grudnia 1932 r. Tego dnia wpisano ją do rejestru zabytków pod numerem AK-I-11a/104. Wpis znajdziesz w rejestrze zabytków nieruchomych, który prowadzi Narodowy Instytut Dziedzictwa.

Rok Wydarzenie Źródło
1256 Pierwsza wzmianka o parafii Dawna strona parafii (2019)
1526 Kamień węgielny obecnego kościoła (3 lipca) Wikipedia; archidiecezja
1608 i 1668 Pożary kościoła Dawna strona parafii (2019)
1668 Dobudowa zakrystii i skarbca Archidiecezja; Wikipedia
1862 Kruchta według projektu F. A. Stülera Archidiecezja; Wikipedia
1897 Neogotycki ołtarz główny Archidiecezja; Wikipedia
1932 Wpis do rejestru zabytków (12 grudnia) Wikipedia; NID

Z tabeli wynikają trzy proste wnioski:

  • Mury pochodzą z XVI w., a ich gotycki charakter widać w cegle i w sklepieniach.
  • Dobudówki, czyli zakrystia, skarbiec i kruchta, powstały 140-340 lat po rozpoczęciu budowy.
  • Wyposażenie jest rozrzucone w czasie od XV do XIX w., więc w jednej nawie sąsiadują ze sobą różne style.
  • Status zabytku fara ma od ponad 90 lat, więc każdy remont wymaga uzgodnień konserwatorskich.

Co zobaczyć zaraz po wejściu do fary?

Zaraz po wejściu do fary św. Wita warto podejść do gotyckiej mosiężnej chrzcielnicy z 1. połowy XV w. Według Wikipedii jest ona starsza od samego kościoła z 1526 r. Wcześniej jednak przejdziesz przez kruchtę z 1862 r. według projektu Fryderyka Augusta Stülera, a potem zobaczysz trzy nawy pseudobazyliki z węższym prezbiterium.

Kruchta Stülera z płaskim stropem

Kruchta to przedsionek kościoła. W Rogoźnie zaprojektował ją Fryderyk August Stüler, pruski architekt nadworny, a zbudowano ją w 1862 r. Dawna strona parafii zwracała uwagę na płaski strop kruchty. Na tle sklepionego wnętrza widać go od razu. To dobry punkt startowy, bo tutaj najlepiej czuć, że patrzysz na trzy epoki naraz.

Gotycka chrzcielnica z XV wieku

Chrzcielnica jest najstarszym elementem wyposażenia, jaki wymienia hasło w Wikipedii. Jest gotycka, mosiężna i pochodzi z 1. połowy XV w., więc pamięta czasy, gdy w Rogoźnie stał jeszcze wcześniejszy kościół. Przy chrzcielnicy dziś udziela się chrztu, dlatego oglądaj ją z bliska, ale bez dotykania.

Jak odczytać układ trzech naw?

Wystarczą trzy kroki, żeby zrozumieć ten układ:

  1. Stań w osi nawy głównej przy wejściu i popatrz na ołtarz główny. Prezbiterium jest wyraźnie węższe od korpusu.
  2. Porównaj wysokość naw. W pseudobazylice nawa główna jest wyższa od bocznych, ale nie ma własnych okien ponad ich dachami, czyli tak zwanego bazylikowego doświetlenia.
  3. Oszacuj skalę. Dawna strona parafii (2019) podawała wymiary około 20 x 40 m i porównywała je do współczesnej sali gimnastycznej.
  4. Przejdź do naw bocznych. Tam stoją barokowe ołtarze i wizerunek patrona.

W jednym zdaniu: najstarszym zabytkiem wnętrza Rogozińskiej Fary jest mosiężna chrzcielnica z 1. połowy XV w., starsza od kamienia węgielnego z 1526 r. (Wikipedia, 2026).

Jakie ołtarze są w farze?

W farze stoją co najmniej cztery ołtarze z trzech epok. Najważniejszy jest neogotycki ołtarz główny z 1897 r. Obok niego stoją późnobarokowy ołtarz różańcowy z 2. połowy XVII w. i ołtarz Serca Jezusowego z ostatniej ćwierci XVIII w. (Wikipedia; Archidiecezja Gnieźnieńska, 2026). Dawna strona parafii opisywała jeszcze stiukowy ołtarz boczny z herbem Radwan z około 1700 r.

Ołtarz Styl Datowanie Źródło
Ołtarz główny Neogotyk 1897 Archidiecezja; Wikipedia
Ołtarz różańcowy Późny barok 2. poł. XVII w. Wikipedia
Ołtarz Serca Jezusowego Późny barok Ost. ćw. XVIII w. Wikipedia
Ołtarz boczny z herbem Radwan Stiuk, barok Ok. 1700 Dawna strona parafii (2019)

Neogotycki ołtarz główny z 1897 roku

Ołtarz główny powstał w 1897 r. w stylu neogotyckim. Wieżyczki i pinakle nawiązują do średniowiecznej architektury kościoła, choć dzieli je od niej prawie 400 lat. Na tym ołtarzu stoi figura patrona, o której piszę niżej.

Ołtarz różańcowy i ołtarz Serca Jezusowego

Oba ołtarze są późnobarokowe, ale dzieli je około stu lat. Różańcowy pochodzi z 2. połowy XVII w., a ołtarz Serca Jezusowego z ostatniej ćwierci XVIII w. Ołtarz różańcowy łączy się z drugim odpustem parafii. Dawna strona parafii podawała, że obchodzi się go w święto Matki Bożej Różańcowej, 7 października.

Ołtarz z herbem Radwan

Radwan to herb rodu Zebrzydowskich. Na stiukowym ołtarzu bocznym z około 1700 r. widnieje właśnie ten herb, a nie herb Dołęga fundatorów z XVI w. Dawna strona parafii (2019) wiązała go z odbudową kościoła po pożarach z lat 1608 i 1668. Odbudowa przypadła na koniec XVII w. i prawdopodobnie sfinansował ją Andrzej Zebrzydowski. Słowo „prawdopodobnie” jest tu ważne, bo źródło nie podaje dokumentu fundacyjnego.

  • Gotyk - mury, sklepienia i chrzcielnica, czyli XV-XVI w.
  • Barok - ołtarz różańcowy, ołtarz Serca Jezusowego i stiukowy ołtarz z herbem Radwan, czyli XVII-XVIII w.
  • Neogotyk - ołtarz główny z 1897 r., który nawiązuje do stylu samej budowli.
  • Heraldyka - herb Radwan jest śladem fundatorów z czasów odbudowy.

Gdzie są wizerunki św. Wita?

Św. Wit pojawia się w farze co najmniej dwa razy. Przy bocznym ołtarzu wisi jego obraz w srebrnej koszulce, odnowiony w 1919 r. Na neogotyckim ołtarzu głównym z 1897 r. stoi jego figura w towarzystwie św. Modesta i św. Krescencji (dawna strona parafii, 2019). Wikipedia wymienia też barokowy obraz św. Wita z 2. ćwierci XVIII w.

Obraz w srebrnej koszulce i figura z Modestem i Krescencją

Srebrna koszulka to metalowa okładzina, która zakrywa obraz poza twarzą i dłońmi postaci. W Polsce spotyka się ją najczęściej na wizerunkach otaczanych szczególną czcią. Figura na ołtarzu głównym pokazuje patrona razem z jego nauczycielem Modestem i piastunką Krescencją. Według tradycji zginęli razem z nim około 303-304 r. Wikipedia i dawna strona parafii opisują obraz innymi słowami. Przyjrzyj mu się sama lub sam i porównaj te opisy na miejscu.

Jak rozpoznać św. Wita po atrybutach?

Patrona rozpoznasz po pięciu atrybutach, które wymienia hasło o nim w Wikipedii. Część z nich pochodzi z legend o jego męczeństwie:

  • Kogut - najczęstszy atrybut, łączony w pobożności ludowej z porannym czuwaniem.
  • Lew - według legendy lwy rzucone na świętego nie zrobiły mu krzywdy.
  • Kocioł - nawiązuje do legendarnej męki we wrzącym oleju.
  • Orzeł - według podań ptak strzegł ciała męczennika.
  • Pies - kolejny zwierzęcy atrybut, obecny w ikonografii zachodniej.
  • Młody wiek - Wita przedstawia się jako chłopca lub młodzieńca. Urodził się około 284-292 r. w Mazara del Vallo na Sycylii.

Św. Wit należy do Czternastu Świętych Wspomożycieli. Tradycja czyni go patronem między innymi tancerzy, aktorów, epileptyków i górników. To zwyczaj pobożności, a nie nauczanie doktrynalne.

Jakie rzeźby i krucyfiksy warto zobaczyć?

Najcenniejszą rzeźbą fary jest późnogotycki Chrystus Frasobliwy z XVI w., który według Wikipedii (2026) pochodzi z czasów budowy kościoła. Drugim punktem jest siedemnastowieczny krucyfiks w łuku tęczowym, opisany na dawnej stronie parafii. Oba dzieła łatwo przeoczyć, jeśli od razu patrzy się na ołtarz główny.

Chrystus Frasobliwy z XVI wieku

Chrystus Frasobliwy to przedstawienie siedzącego, zamyślonego Chrystusa w cierniowej koronie, który opiera głowę na dłoni. Taki wizerunek pokazuje cierpienie Męki bez dosłownej sceny ukrzyżowania. Nie myl go z Ecce Homo, gdzie Piłat pokazuje stojącego Chrystusa tłumowi, ani z modlitwą w Ogrójcu. W Polsce ten typ stał się bardzo popularny w sztuce ludowej i w przydrożnych kapliczkach. Rogozińska rzeźba jest jednak późnogotycka, czyli starsza od tej ludowej fali.

Krucyfiks w łuku tęczowym

Łuk tęczowy to łuk oddzielający nawę główną od prezbiterium. Według dawnej strony parafii wisi w nim krucyfiks z XVII w. Umieszczenie krzyża w tym miejscu ma długą tradycję. Wierny, który patrzy w stronę ołtarza, ma Ukrzyżowanego dokładnie na osi wzroku.

Co obejrzeć przy kościele po wyjściu?

Na zewnątrz czekają cztery obiekty, które dawna strona parafii i opisy zdjęć w Wikimedia Commons wymieniają jako część zespołu:

  • Grota Matki Bożej - stylizowana grota, przy której wspólnota spotykała się na modlitwie.
  • Drewniana dzwonnica - pochodzi z lat 50. XX w., ale jeden z jej dzwonów odlano w 1613 r.
  • Kaplica pogrzebowa - stoi na tyłach kościoła i pochodzi z 2. połowy XIX w.
  • Ceglane mury - w większości ułożone w tzw. polskim wątku, czyli z rytmem główek i wozówek, który widać z bliska.

Na co patrzeć w górę: sklepienia i organy

W Rogozińskiej Farze najważniejsze jest to, co nad głową. W nawie głównej i prezbiterium są sklepienia gwiaździste, w nawach bocznych krzyżowe (Wikipedia, 2026), a na chórze organy o 24 głosach. Dawna strona parafii pisała nawet, że w tym kościele można zobaczyć „prawie wszystkie rodzaje sklepień”.

Jakie sklepienia ma fara?

Fara ma cztery typy przykrycia, a każdy z nich obejrzysz w innej części kościoła:

  • Gwiaździste - w nawie głównej i prezbiterium. Żebra tworzą wzór gwiazdy, a jeśli chcesz wiedzieć, na czym polega ten wzór, przeczytaj, jak rozpoznać sklepienie gwiaździste.
  • Krzyżowe - w nawach bocznych, gdzie dwa przecinające się łęki dzielą przęsło na cztery pola.
  • Kolebkowe - w zakrystii i skarbcu z 1668 r., w kształcie półwalca.
  • Płaski strop - w kruchcie Stülera z 1862 r.

Organy o 24 głosach

Organy fary mają 24 głosy, dwa manuały i pedał (Wikipedia, 2026). Stoją na chórze muzycznym. Według dawnej strony parafii chór i pierwsze organy w tym miejscu powstały podczas odbudowy pod koniec XVII w. Najlepiej usłyszeć je podczas liturgii, bo dopiero wtedy wnętrze brzmi tak, jak je zaprojektowano.

Gdzie szukać baszt schodowych?

Baszt szukaj na zewnątrz, przy szczycie kościoła. Są dwie i mieszczą schody prowadzące na poddasze. Dawna strona parafii nazywała ten układ unikalnym. Szczegóły opisuję w tekście o tym, czym są baszty schodowe fary.

Czego w kościele brakuje po II wojnie światowej?

Po II wojnie światowej w farze brakuje między innymi monstrancji z klasztoru benedyktynów w Lubiniu, szat liturgicznych, ksiąg i dzwonów. Według hasła w Wikipedii (2026) wywieźli je Niemcy. Zniszczyli też obraz Matki Bożej Częstochowskiej i część figur. Dzisiejsze wnętrze jest więc niepełnym zapisem dawnego wyposażenia.

Co wywieźli Niemcy w latach 1939-1945?

Niemcy wywieźli w latach 1939-1945 cztery grupy przedmiotów, które wymienia Wikipedia:

  • Monstrancja z Lubinia - pochodziła z opactwa benedyktynów w Lubiniu, wsi w Wielkopolsce (nie mylić z Lubinem na Dolnym Śląsku).
  • Szaty liturgiczne - ornaty i inne paramenty używane przy Mszy.
  • Księgi - liturgiczne i parafialne.
  • Dzwony - zabrane, podobnie jak w wielu kościołach okupowanej Wielkopolski.

Jakie dzieła zniszczono?

Zniszczono obraz Matki Bożej Częstochowskiej i figury, których hasło w Wikipedii nie wymienia z nazwy. Ta luka tłumaczy, dlaczego część wyposażenia jest późniejsza niż mury. Dzwon z 1613 r. w powojennej dzwonnicy jest tym cenniejszy.

Jak zwiedzać farę z szacunkiem?

Fara jest czynnym kościołem parafialnym, a nie muzeum, dlatego zwiedzaj ją poza Mszami. Według katalogu Archidiecezji Gnieźnieńskiej (stan: październik 2026) Msze w niedziele odprawia się o 7:30, 10:00, 11:15 i 18:30, a w dni powszednie o 7:00 i 18:30. Przed wizytą sprawdź je w katalogu, bo porządek się zmienia.

Czy można zwiedzać kościół w Rogoźnie?

Tak, ale na zasadach, które ustala parafia. W źródłach, z których korzystam, nie znalazłam stałych godzin zwiedzania. O możliwość wejścia do wnętrza lub do prezbiterium zapytaj duszpasterzy. Kontakt znajdziesz w katalogu archidiecezji albo na profilu parafii na Facebooku. Fara jest też dobrym początkiem trasy po innych miejscach, które opisuję w tekście o tym, jakie są zabytki Rogoźna.

Czy w farze można robić zdjęcia?

To zależy od zgody parafii i od pory. Zdjęcia na własny użytek, robione po cichu, bez lampy błyskowej i poza nabożeństwami, zwykle nikomu nie przeszkadzają. Na sesję, nagranie albo zdjęcia ze statywem poproś duszpasterzy o zgodę.

  • Telefon - wycisz go przed wejściem do kruchty.
  • Prezbiterium - nie wchodź tam bez zgody, nawet jeśli szukasz inskrypcji z 1526 r.
  • Modlący się - omijaj ich i nie fotografuj ich twarzy.
  • Lampa błyskowa - nie używaj jej, bo szkodzi polichromiom i złoceniom, a do tego przeszkadza.
  • Strój - wybierz taki, w jakim wchodzisz do każdego kościoła.

Trasa zwiedzania w 30 minut

Tak układam obchód, kiedy chcę zobaczyć najważniejsze rzeczy, nie spiesząc się:

  1. Kruchta (3 min) - płaski strop i projekt Stülera z 1862 r.
  2. Chrzcielnica (4 min) - mosiądz z 1. połowy XV w.
  3. Nawy boczne (8 min) - ołtarz różańcowy, ołtarz Serca Jezusowego, ołtarz z herbem Radwan i obraz św. Wita.
  4. Chrystus Frasobliwy (3 min) - późnogotycka rzeźba z XVI w.
  5. Oś nawy głównej (5 min) - ołtarz główny z 1897 r. z figurą patrona i krucyfiks w łuku tęczowym.
  6. Spojrzenie w górę (4 min) - sklepienia gwiaździste i organy na chórze.
  7. Na zewnątrz (3 min) - baszty, grota i dzwonnica z dzwonem z 1613 r.

Jeśli fara będzie zamknięta, możesz pójść do drugiego kościoła w mieście. Kościół Ducha Świętego stoi około 650 m dalej (GCatholic, 2026).

Najczęściej zadawane pytania

Ile lat ma najstarszy kościół w Polsce?

Najstarsze zachowane kościoły w Polsce pochodzą z okresu romańskiego, z XI i XII w., więc mają ponad 800 lat. Fara w Rogoźnie jest od nich o kilka stuleci młodsza, bo jej budowę zaczęto w 1526 r. Jej wartość polega na późnogotyckiej architekturze i wyposażeniu z pięciu wieków, a nie na rekordowym wieku.

Jaki jest jeden z najpiękniejszych kościołów w Polsce?

Nie ma jednego oficjalnego rankingu. W zestawieniach często pojawiają się Kościół Mariacki w Krakowie oraz Kościoły Pokoju w Świdnicy i Jaworze, wpisane na Listę UNESCO w 2001 r. Dla miłośników gotyku z cegły równie ciekawe bywają mniejsze fary, takie jak rogozińska, gdzie w jednym wnętrzu widać kilka rodzajów sklepień.

Kto ufundował farę w Rogoźnie?

Według katalogu Archidiecezji Gnieźnieńskiej i Wikipedii fundatorem był starosta rogoziński Mikołaj Dołęga Kretkowski, wojewoda inowrocławski. Źródła dodają, że w fundacji prawdopodobnie uczestniczyła królowa Bona. Dawna strona parafii podawała inne imię starosty, dlatego najbezpieczniej mówić o staroście Dołędze Kretkowskim.

Kto zbudował kościół św. Wita w Rogoźnie?

Wikipedia jako budowniczych wymienia Marcina Mora i Klemensa z Ostroroga. Dawna strona parafii z 2019 r. podawała zamiast Klemensa Mikołaja z Ostroroga. Rozbieżność dotyczy drugiego budowniczego, natomiast nazwisko Marcina Mora powtarza się w obu źródłach.

Kiedy przypada odpust w kościele św. Wita w Rogoźnie?

Święto patronalne przypada 15 czerwca, we wspomnienie św. Wita, i taką datę podaje katalog archidiecezji. Dawna strona parafii wymieniała też drugi odpust, w święto Matki Bożej Różańcowej 7 października. Program uroczystości w danym roku sprawdź w ogłoszeniach parafii.

Czy fara w Rogoźnie była kościołem jubileuszowym w 2025 roku?

Tak. Według serwisu GCatholic kościół św. Wita znalazł się na liście kościołów jubileuszowych Roku Świętego 2025. Pielgrzymi mogli w nim zyskać odpust jubileuszowy na warunkach, które ogłosił Kościół. O szczegółach tamtych warunków informowała archidiecezja.

Jaką książkę przeczytać o kościele św. Wita w Rogoźnie?

Podstawową lekturą jest monografia „Kościół św. Wita w Rogoźnie” pod redakcją ks. Edmunda Ławniczaka, wydana w 2003 r. przez Rogozińskie Centrum Kultury (103 s.). Ks. Ławniczak był proboszczem fary w latach 1983-2004. Książki szukaj w bibliotekach Wielkopolski i w katalogach bibliotecznych.

Agnieszka Rybarczyk - pochodzi z północnej Wielkopolski i od lat jeździ po miasteczkach między Obornikami, Wągrowcem a Chodzieżą, fotografując i opisując ceglane kościoły gotyckie.

Aktualizacja: październik 2026

Źródła i literatura

  1. Wikipedia: Kościół św. Wita w Rogoźnie (stan: październik 2026).
  2. Archidiecezja Gnieźnieńska, katalog parafii: Rogoźno, par. pw. św. Wita (stan: październik 2026).
  3. Narodowy Instytut Dziedzictwa, rejestr zabytków nieruchomych, wpis nr AK-I-11a/104 z 12.12.1932 (2026).
  4. Ławniczak E. (red.), Kościół św. Wita w Rogoźnie, Rogozińskie Centrum Kultury, Rogoźno 2003, 103 s.
  5. Kodeks Prawa Kanonicznego, kan. 515 § 1 oraz kan. 1214-1222, wyd. polskie, 1983.
  6. GCatholic: Kościół św. Wita w Rogoźnie (stan: październik 2026).
  7. Wikipedia: Święty Wit (stan: październik 2026).
  8. Wikipedia: Rogoźno (stan: październik 2026).
  9. Dawna strona parafia-wita.pl, wersje archiwalne z lat 2019-2023 w Internet Archive.
  10. Zdjęcie wyróżniające: BlazejCisowskiWielkopolska, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons, strona pliku.
Agnieszka Rybarczyk
Agnieszka Rybarczyk

Agnieszka Rybarczyk pochodzi z północnej Wielkopolski i od lat jeździ po miasteczkach między Obornikami, Wągrowcem a Chodzieżą, fotografując i opisując ceglane kościoły gotyckie. Rogozińska fara jest dla niej najciekawszym z nich: z kamieniem węgielnym z 1526 roku, dwiema basztami schodowymi i sklepieniami prawie każdego rodzaju. Nie jest historyczką sztuki, przewodniczką z uprawnieniami ani osobą duchowną, nie pracuje też dla parafii. Pisze z publicznie dostępnych źródeł: katalogu parafii Archidiecezji Gnieźnieńskiej, artykułów encyklopedycznych, dawnej strony parafii zachowanej w Internet Archive i opisów zdjęć w Wikimedia Commons. Gdy źródła się różnią, jak przy imieniu fundatora fary, podaje obie wersje. Każdą poprawkę odnotowuje z datą.

Articles: 79