Święty Wit, Dobrawa i Czechy - co mówi tradycja o wezwaniu fary

Opracowała: · stan na

Spis treści

Święty Wit i Dobrawa w skrócie: co łączy Czechy z farą w Rogoźnie?

Święty Wit i Dobrawa są ze sobą powiązani przez Pragę. Wit, męczennik z Sycylii, był głównym patronem czeskiej stolicy, a Dobrawa, czeska księżniczka i żona Mieszka I, przybyła stamtąd w 965 roku. Tradycję, która wiąże tę parę z początkiem fary św. Wita w Rogoźnie, przywołuje ks. Józef Nowacki. Pierwsza pewna wzmianka o parafii pochodzi jednak dopiero z 1256 roku.

Od lat jeżdżę między Obornikami, Wągrowcem a Chodzieżą i fotografuję ceglane kościoły gotyckie. W Rogozińskiej Farze najczęściej słyszę pytanie, skąd w Wielkopolsce wziął się patron Pragi. Odpowiedź da się złożyć z kilku elementów. Nie wszystkie są równie pewne:

  • Dobrawa to czeska księżniczka z dynastii Przemyślidów. W 965 roku poślubiła Mieszka I, a zmarła w 977 roku.
  • Św. Wit to męczennik, który zginął ok. 303/304 roku. Jego wspomnienie przypada 15 czerwca (Wikipedia, hasło „Święty Wit”).
  • Rotunda św. Wita w Pradze to fundacja św. Wacława, stryja Dobrawy.
  • Parafia w Rogoźnie jest poświadczona w 1256 roku. Erygowano ją przed tą datą (dawna strona parafii, 2019 r.).
  • Obecny kościół ma kamień węgielny z 3 lipca 1526 roku, upamiętniony inskrypcją w prezbiterium (Wikipedia, hasło „Kościół św. Wita w Rogoźnie”).

Skąd wezwanie św. Wita w Rogoźnie?

Wezwanie św. Wita w Rogoźnie tradycja łączy z Czechami i z Dobrawą, ponieważ św. Wit był głównym patronem Pragi, a czeska księżniczka wniosła na dwór Mieszka I tamtejsze zwyczaje religijne. Ks. Józef Nowacki przywołuje przekaz o fundacji Mieszka i Dobrawy przy grodzie rogozińskim. To jednak tradycja. Dokumentu fundacyjnego z X wieku dla Rogoźna nie ma.

Kościół w Wielkopolsce pod wezwaniem męczennika z Sycylii zaskakuje tylko na pierwszy rzut oka. Wezwania kościołów rzadko są przypadkowe. Zwykle zdradzają, skąd przyszli fundatorzy, duchowni albo relikwie.

Hipoteza czeska w skrócie

Hipoteza czeska układa się w prosty ciąg, ale każde ogniwo ma inną wagę dowodową:

  1. Św. Wit był od X wieku patronem praskiego ośrodka kościelnego. Tę rolę potwierdzają źródła czeskie.
  2. Dobrawa pochodziła z praskiego dworu Przemyślidów. Poświadczają to Thietmar i Kosmas.
  3. Z Dobrawą mogli przybyć do Polski duchowni z Czech. Historycy uznają to za prawdopodobne, choć źródła nie podają nazwisk.
  4. Rogoźno było grodem, przy którym mógł stanąć wczesny kościół. Takiego przekazu nie potwierdza dokument, to tradycja.
  5. Dawna strona parafii pisała, że wezwanie „można przypuszczać” wiązać z Czechami i Dobrawą (archiwum strony, 2019 r.).

Tak ostrożne sformułowanie na stronie samej parafii dobrze ustawia poziom pewności całej opowieści.

Co tradycja mówi o fundacji Mieszka i Dobrawy?

Tradycja ta przypisuje Mieszkowi I i Dobrawie założenie pierwszego kościoła przy grodzie, a przez to także patrona. Hasło o kościele w Wikipedii odnotowuje ją z powołaniem na ks. Józefa Nowackiego. W tekście oddzielam więc dwie warstwy. Do tradycji należy fundacja książęca i czeski rodowód wezwania. Do źródeł należą: wzmianka z 1256 roku, pleban Pakosław w latach 1326-1340 i kamień węgielny z 1526 roku.

Jak św. Wit wygląda w Rogozińskiej Farze?

Patrona przedstawiają dziś w kościele dwa wizerunki. Według dawnej strony parafii z 2019 roku są to:

  • obraz św. Wita w srebrnej koszulce przy bocznym ołtarzu, odnowiony w 1919 roku;
  • figura św. Wita na ołtarzu głównym, w towarzystwie św. Modesta i św. Krescencji;
  • barokowy obraz św. Wita z 2. ćwierci XVIII wieku, który odnotowuje Wikipedia;
  • neogotycki ołtarz główny z 1897 roku, w którym ustawiono figurę (archidiecezja.pl).

Kto szuka daty odpustu albo tego, jak obchodzi się dzień patrona, znajdzie to w tekście o tym, jak imieniny Wita i patron imienia łączą się z 15 czerwca.

Z jakiego kraju była Dobrawa?

Dobrawa pochodziła z Czech. Była księżniczką z dynastii Przemyślidów, córką księcia Bolesława I Srogiego i bratanicą św. Wacława. Do Polski przybyła w związku ze ślubem z Mieszkiem I w 965 roku. Jej pochodzenie poświadczają niezależnie od siebie Thietmar z Merseburga (1012-1018) i czeski kronikarz Kosmas (ok. 1119-1125).

Czy Dobrawa i Dąbrówka to ta sama osoba?

Tak. Chodzi o tę samą księżniczkę, a różnica wynika z zapisu imienia w różnych kronikach:

  • Thietmar z Merseburga zapisuje imię jako Dobrawa i objaśnia jego znaczenie.
  • Gall Anonim podaje formę, którą odczytuje się jako Dąbrówka.
  • Kosmas zapisuje ją po łacinie jako Dubrauca.
  • Tradycja polska spopularyzowała formę Dąbrówka, czyli zdrobnienie utrwalone późno, w szkole i literaturze.
  • Współcześni historycy zwykle wolą formę Dobrawa, bliższą najstarszemu zapisowi.

Czechy w X wieku: kraj już chrześcijański

W połowie X wieku Czechy miały za sobą kilka pokoleń chrześcijańskich władców. Kult św. Wacława, zamordowanego w 929 lub 935 roku (data jest sporna), już się rozwijał. Na Hradczanach stała rotunda św. Wita. Biskupstwo praskie powstało w latach 70. X wieku, a więc niedługo po ślubie Dobrawy. Księżniczka przybyła do Polski z kraju, w którym św. Wit był patronem książęcego grodu. Dla tradycji rogozińskiej to kluczowy argument.

Kto był ojcem Dobrawy?

Ojcem Dobrawy był Bolesław I Srogi, nazywany też Okrutnym, książę czeski z dynastii Przemyślidów. Był bratem św. Wacława, patrona Czech, i według przekazu odpowiadał za jego śmierć w Starej Bolesławi. Kosmas w „Kronice Czechów” (ok. 1125 r.) wymienia Dobrawę jako córkę Bolesława. Nie należy go mylić z Bolesławem Chrobrym, który był jej synem.

Przemyślidzi: dynastia św. Wacława

Przemyślidzi rządzili Czechami od IX do początku XIV wieku. Dla naszej historii liczą się cztery osoby z tego rodu:

  • Św. Ludmiła, babka Wacława i Bolesława, męczennica czczona w Czechach.
  • Św. Wacław, książę, fundator rotundy św. Wita w Pradze.
  • Bolesław I Srogi, brat Wacława i jego następca na tronie, ojciec Dobrawy.
  • Bolesław II Pobożny, brat Dobrawy, za którego panowania powstało biskupstwo praskie.
  • Dobrawa, żona Mieszka I i matka Bolesława Chrobrego.

Ten krąg świętych dynastii rozwijam w artykule o tym, jak patroni Czech: Wit, Wacław i Ludmiła dzielą się opieką nad krajem.

Jak Dobrawa była spokrewniona ze św. Wacławem?

Dobrawa była bratanicą św. Wacława, ponieważ jej ojciec Bolesław był jego młodszym bratem. Paradoks tej rodziny pokazuje, jak żywy był kult świętego. Syn zabójcy wychowywał się w cieniu kultu zamordowanego stryja, a według przekazów Bolesław sprowadził później szczątki Wacława do Pragi, do rotundy św. Wita. Dobrawa dorastała więc na dworze, gdzie Wit i Wacław byli obecni w liturgii i w pamięci rodu.

Co zrobiła Dobrawa dla Polski?

Dobrawa przyczyniła się do chrztu Polski. W 965 roku poślubiła Mieszka I, który rok później, w 966 roku, przyjął chrzest. Thietmar z Merseburga w IV księdze „Kroniki” (1012-1018) przypisuje jej wpływ na nawrócenie męża. Z jej synem Bolesławem Chrobrym wiąże się pierwsza koronacja królewska w Polsce w 1025 roku.

Ślub z Mieszkiem I i chrzest 966 roku

Wydarzenia lat 965-977 da się ułożyć w krótką oś czasu:

  1. 965: ślub Mieszka I z Dobrawą, zawarty w ramach sojuszu polsko-czeskiego.
  2. 966: chrzest Mieszka I, w tradycji historycznej nazywany chrztem Polski.
  3. 967: według przyjętej chronologii rodzi się Bolesław, późniejszy Chrobry.
  4. 968: w Poznaniu powstaje biskupstwo misyjne z biskupem Jordanem.
  5. 977: umiera Dobrawa, co odnotowuje Kosmas.

Parafraza: Dobrawa, chcąc pozyskać męża dla wiary, w czasie pierwszego Wielkiego Postu po ślubie nie odmówiła sobie mięsa. Jej ustępliwość i cierpliwe zabiegi doprowadziły ostatecznie do chrztu Mieszka. Thietmar z Merseburga, Kronika, ks. IV, 1012-1018 (przekład M. Z. Jedlicki)

Ta anegdota znaczy więcej, niż się wydaje. Thietmar, biskup surowo przestrzegający postów, opisuje gest Dobrawy jako mądry kompromis, a nie słabość.

Duchowni z Czech i pierwsze wezwania kościołów

Czeski ślad w pierwszych dziesięcioleciach polskiego Kościoła historycy dostrzegają w kilku dziedzinach:

  • Orszak Dobrawy najpewniej obejmował duchownych, choć źródła nie podają ich imion.
  • Słownictwo religijne: wyrazy „kościół” i „chrzest” językoznawcy wywodzą z pośrednictwa czeskiego.
  • Wezwania kościołów: kult św. Wita i św. Wacława przyszedł do Polski w dużej mierze z Pragi.
  • Związki dynastyczne: Piastowie i Przemyślidzi przez kolejne pokolenia zawierali małżeństwa i sojusze.
  • Kult w Polsce: wezwanie św. Wita trafia się w Wielkopolsce rzadko, dlatego rogozińska fara przyciąga uwagę.

Zjawisko jest dobrze opisane, ale o jednym konkretnym kościele, także o rogozińskim, nie rozstrzyga.

Kult św. Wita w Czechach: rotunda Wacława i relikwie

Kult św. Wita w Czechach zaczął się od rotundy, którą św. Wacław ufundował na praskim grodzie w pierwszej połowie X wieku. Według przekazu relikwię ramienia świętego podarował mu król Henryk I. Na miejscu rotundy stanęła później bazylika, a od 1344 roku wznoszono gotycką katedrę. Dzięki temu Wit stał się patronem Pragi i dynastii Przemyślidów.

Jak św. Wit z Sycylii stał się patronem Pragi?

Droga św. Wita z Sycylii do Pragi miała cztery etapy:

  1. Sycylia, ok. 303/304: męczeństwo Wita razem z nauczycielem Modestem i piastunką Krescencją (Wikipedia, hasło „Święty Wit”).
  2. Saint-Denis i Corvey, IX wiek: relikwie świętego trafiają do klasztoru Corvey w Saksonii, który staje się ośrodkiem kultu.
  3. Dwór saski, X wiek: król Henryk I według przekazu przekazuje Wacławowi relikwię ramienia.
  4. Praga, rotunda Wacława: Wit zostaje patronem książęcego kościoła, a potem całego kraju.

Szczegóły dotyczące szczątków świętego zebrałam osobno w tekście relikwie świętego Wita.

Kto zbudował pierwszą świątynię św. Wita w Pradze?

Pierwszą świątynię św. Wita w Pradze zbudował książę Wacław. Była to rotunda na grodzie hradczańskim, wzniesiona za jego panowania, w latach 20. i 30. X wieku. Po śmierci Wacława złożono w niej jego szczątki. Grób księcia-męczennika i relikwia patrona sprawiły, że to miejsce stało się sercem czeskiej pobożności. Dalsze dzieje budowli, od bazyliki po gotycką katedrę Karola IV, opisuję w artykule katedra świętego Wita w Pradze.

Dlaczego św. Wit był wzywany w chorobach?

Św. Wit należy do Czternastu Świętych Wspomożycieli. Pobożność ludowa uczyniła go patronem kilku grup:

  • tancerzy i aktorów, co ma związek z ludowymi zwyczajami tanecznymi w dniu świętego;
  • epileptyków i chorych na pląsawicę, stąd nazwa „taniec św. Wita”;
  • górników, szczególnie w krajach niemieckojęzycznych;
  • atrybutami świętego są kogut, lew, orzeł, pies i kocioł (Wikipedia, hasło „Święty Wit”).

Patronaty te należą do pobożności ludowej, a nie do nauki Kościoła. Skąd wzięła się nazwa choroby, wyjaśniam w tekście taniec świętego Wita.

Tradycja czy fakt: co naprawdę wiemy o początkach fary?

O początkach fary w Rogoźnie wiemy z dokumentów tyle, że parafia istniała przed 1256 rokiem i miała pierwotnie kościół drewniany. Pierwszy znany pleban, ks. Pakosław, sprawował urząd w latach 1326-1340, a obecny murowany kościół zaczęto budować 3 lipca 1526 roku. Między X a XIII wiekiem źródła milczą. Tę lukę wypełnia tradycja.

Pierwsza wzmianka 1256 i kamień węgielny 1526

Najlepiej widać to w zestawieniu. W lewej kolumnie podaję twierdzenie, w prawej stopień jego pewności:

Twierdzenie Data Status Źródło
Fundacja kościoła przez Mieszka I i Dobrawę X w. Tradycja Ks. J. Nowacki, przywołany w Wikipedii
Czeski rodowód wezwania św. Wita X w. Hipoteza Dawna strona parafii (2019): „można przypuszczać”
Pierwsza wzmianka o parafii 1256 Fakt źródłowy Dawna strona parafii (2019)
Prawa miejskie Rogoźna 24.04.1280 Fakt źródłowy Wikipedia, hasło „Rogoźno”
Ks. Pakosław, pierwszy znany pleban 1326-1340 Fakt źródłowy Lista plebanów, dawna strona parafii (2022)
Kamień węgielny obecnego kościoła 3.07.1526 Fakt (inskrypcja) Wikipedia; archidiecezja.pl

Obecny gotycki kościół ufundował starosta rogoziński Dołęga Kretkowski, a nie Dobrawa. Źródła różnią się co do jego imienia. Archidiecezja i Wikipedia podają Mikołaja, dawna strona parafii Andrzeja. Wikipedia dodaje, że w fundacji prawdopodobnie miała udział królowa Bona.

Czy kościół w Rogoźnie pochodzi z czasów Mieszka I?

Nie. Dzisiejszy budynek powstał w XVI wieku. Według dawnej strony parafii wcześniejszy kościół był drewniany. Najstarsze zachowane elementy wyposażenia też są późniejsze od czasów Mieszka:

  • gotycka mosiężna chrzcielnica z 1. połowy XV wieku (Wikipedia);
  • późnogotycka rzeźba Chrystusa Frasobliwego z XVI wieku (Wikipedia);
  • mury prezbiterium z inskrypcją z 1526 roku;
  • zakrystia i skarbiec z 1668 roku (archidiecezja.pl).

Rogoźno z czasów Piastów to raczej gród niż miasto. Tu w 1296 roku zamordowano króla Przemysła II (Wikipedia, hasło „Rogoźno”). To wydarzenie historyczne, ale z wezwaniem fary nie ma nic wspólnego.

Jak czytać przekaz ks. Józefa Nowackiego?

Przekaz ks. Józefa Nowackiego czyta się jako zapis tradycji lokalnej sporządzony przez historyka, a nie jako dokument z epoki. W „Dziejach archidiecezji poznańskiej” (t. II, 1964) Nowacki porządkował dzieje parafii wielkopolskich. To, że wymienia rogozińską tradycję o Mieszku i Dobrawie, świadczy o jej dawności. Nie dowodzi jednak, że opisuje ona prawdziwe zdarzenie.

Kim był ks. Józef Nowacki?

Ks. Józef Nowacki był historykiem Kościoła w Wielkopolsce. Jego wielotomowe „Dzieje archidiecezji poznańskiej” do dziś są podstawowym punktem odniesienia dla badaczy parafii. Tom II, wydany w 1964 roku przez Księgarnię św. Wojciecha w Poznaniu, dotyczy kościołów i parafii. Tytuł nie powinien mylić czytelnika. Granice diecezji w Wielkopolsce przesuwano wielokrotnie, a dziś parafia św. Wita należy do archidiecezji gnieźnieńskiej, do dekanatu rogozińskiego (archidiecezja.pl).

Tradycja, hipoteza, fakt źródłowy: trzy poziomy pewności

Kiedy czytam opracowania o rogozińskiej farze, sortuję każde zdanie według trzech kategorii:

  1. Fakt źródłowy to informacja z dokumentu lub inskrypcji, na przykład rok 1256 albo 3 lipca 1526.
  2. Hipoteza badawcza to wniosek historyka z poszlak, na przykład czeskie pochodzenie wezwania.
  3. Tradycja to przekaz przechowany w pamięci wspólnoty i zapisany później, na przykład fundacja Mieszka i Dobrawy.
  4. Pobożność ludowa to zwyczaje wokół patrona, na przykład patronat nad tancerzami i chorymi, niezwiązane z historią budynku.

Monografia „Kościół św. Wita w Rogoźnie” pod redakcją ks. Edmunda Ławniczaka (Rogozińskie Centrum Kultury, 2003) zbiera tę wiedzę w jednym tomie. Ks. Ławniczak był proboszczem fary w latach 1983-2004.

Kroniki, które warto znać: Thietmar, Gall Anonim, Kosmas

Trzy średniowieczne kroniki mówią o Dobrawie najwięcej: „Kronika” Thietmara z Merseburga (1012-1018), „Kronika polska” Galla Anonima (ok. 1112-1116) i „Kronika Czechów” Kosmasa (ok. 1119-1125). Żadna z nich nie wspomina o Rogoźnie. Wszystkie opisują jednak świat, z którego wyrosła tradycja o farze.

Co pisze Thietmar z Merseburga?

Thietmar był saskim biskupem. Pisał najwcześniej i najbliżej wydarzeń. W IV księdze opisuje Dobrawę jako tę, która doprowadziła Mieszka do wiary, i objaśnia jej słowiańskie imię. Z całej trójki jego relacja jest najstarsza i dlatego najcenniejsza.

Co pisze Gall Anonim?

Gall Anonim w I księdze „Kroniki polskiej” przedstawia ślub jako warunek nawrócenia.

Parafraza: Mieszko, pogrążony w pogaństwie i mający siedem żon, poprosił o rękę chrześcijanki z Czech. Ta odmówiła, dopóki nie porzuci on pogańskiego obyczaju i nie przyrzeknie przyjąć chrztu. Gall Anonim, Kronika polska, ks. I, ok. 1116 (przekład R. Grodecki)

Gall nie pisze nic o wezwaniach kościołów. Nie należy mu przypisywać informacji o patronach świątyń.

Czym różnią się te trzy kroniki?

Kronika Czas powstania Perspektywa Co mówi o Dobrawie
Thietmar z Merseburga, Kronika 1012-1018 Saska, biskupia Wpływ na chrzest Mieszka, znaczenie imienia
Gall Anonim, Kronika polska ok. 1112-1116 Dwór piastowski Warunek porzucenia pogaństwa przed ślubem
Kosmas, Kronika Czechów ok. 1119-1125 Praska, przemyślidzka Córka Bolesława I, śmierć w 977 roku
  • Thietmar daje najwcześniejszą perspektywę, ale pisze jako obcy obserwator.
  • Gall pisze sto lat po fakcie i z myślą o chwale Piastów.
  • Kosmas patrzy z Pragi i najlepiej zna genealogię Przemyślidów.
  • Żaden z kronikarzy nie wymienia Rogoźna ani wezwania jego kościoła.

Najczęściej zadawane pytania

Jakie jest znaczenie imienia Dobrawa?

Imię Dobrawa pochodzi od słowiańskiego rdzenia „dobr-” i znaczy tyle co „dobra”. Objaśnienie to podaje już Thietmar z Merseburga w IV księdze „Kroniki”. Forma Dąbrówka jest wtórna wobec zapisu Thietmara i utrwaliła się później w tradycji polskiej.

Czy Dobrawa ufundowała kościół w Rogoźnie?

Nie ma dokumentu, który by to potwierdzał. Tradycja przywoływana przez ks. Józefa Nowackiego łączy początki ośrodka kościelnego z Mieszkiem I i Dobrawą, ale pierwsza pewna wzmianka o parafii pochodzi z 1256 roku. Obecny kościół ufundował w XVI wieku starosta rogoziński Dołęga Kretkowski.

Czy w Rogoźnie są relikwie św. Wita?

Brak potwierdzonych informacji o relikwiach św. Wita w farze rogozińskiej. Opowieść o relikwiach przywiezionych z Pragi to tradycja, a nie udokumentowany fakt. W kościele czci się patrona przez obraz w srebrnej koszulce i figurę na ołtarzu głównym.

Dlaczego obecny kościół jest gotycki, skoro tradycja sięga X wieku?

Pierwotna świątynia była drewniana, a takie budowle rzadko przetrwały stulecia. Obecny murowany kościół zaczęto budować 3 lipca 1526 roku, co upamiętnia inskrypcja w prezbiterium. To późny gotyk, trzynawowy i pseudobazylikowy.

Kto był synem Dobrawy i Mieszka I?

Synem Dobrawy i Mieszka I był Bolesław Chrobry. W 1025 roku koronował się jako pierwszy król Polski. Jego dziadkiem ze strony matki był czeski książę Bolesław I Srogi, więc imię Bolesław przeszło do Piastów z rodu Przemyślidów.

Kiedy jest święto patronalne fary św. Wita w Rogoźnie?

Święto patronalne przypada 15 czerwca, we wspomnienie św. Wita (archidiecezja.pl). Dawna strona parafii wymieniała także drugi odpust, Matki Bożej Różańcowej, 7 października. Program uroczystości trzeba sprawdzić na podstronie parafii w katalogu archidiecezji gnieźnieńskiej albo na jej profilu parafialnym.

Czy Dobrawa jest świętą lub błogosławioną?

Nie. Dobrawa nie została ogłoszona świętą ani błogosławioną, choć w tradycji polskiej pamięta się ją jako tę, która przyczyniła się do chrztu Polski. Świętymi z jej rodu są św. Wacław i św. Ludmiła, czczeni w Czechach.

Agnieszka Rybarczyk - pochodzi z północnej Wielkopolski i od lat jeździ po miasteczkach między Obornikami, Wągrowcem a Chodzieżą, fotografując i opisując ceglane kościoły gotyckie.

Aktualizacja: październik 2026

Źródła i literatura

  1. Thietmar z Merseburga, Kronika, ks. IV, przekład i opracowanie Marian Zygmunt Jedlicki (oryginał 1012-1018).
  2. Gall Anonim, Kronika polska, ks. I, przekład Roman Grodecki (oryginał ok. 1112-1116).
  3. Kosmas, Kronika Czechów (Chronica Boemorum), przekład Maria Wojciechowska (oryginał ok. 1119-1125).
  4. Ks. Józef Nowacki, Dzieje archidiecezji poznańskiej, t. II, Księgarnia św. Wojciecha, Poznań 1964.
  5. Kościół św. Wita w Rogoźnie, red. Edmund Ławniczak, Rogozińskie Centrum Kultury, Rogoźno 2003, 103 s.
  6. Archidiecezja Gnieźnieńska: Parafia pw. św. Wita w Rogoźnie (stan na październik 2026).
  7. Wikipedia: Kościół św. Wita w Rogoźnie (stan na październik 2026).
  8. Wikipedia: Święty Wit (stan na październik 2026).
  9. Wikipedia: Rogoźno (stan na październik 2026).
  10. Zdjęcie wyróżniające: Red 81, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons, strona pliku.
Agnieszka Rybarczyk
Agnieszka Rybarczyk

Agnieszka Rybarczyk pochodzi z północnej Wielkopolski i od lat jeździ po miasteczkach między Obornikami, Wągrowcem a Chodzieżą, fotografując i opisując ceglane kościoły gotyckie. Rogozińska fara jest dla niej najciekawszym z nich: z kamieniem węgielnym z 1526 roku, dwiema basztami schodowymi i sklepieniami prawie każdego rodzaju. Nie jest historyczką sztuki, przewodniczką z uprawnieniami ani osobą duchowną, nie pracuje też dla parafii. Pisze z publicznie dostępnych źródeł: katalogu parafii Archidiecezji Gnieźnieńskiej, artykułów encyklopedycznych, dawnej strony parafii zachowanej w Internet Archive i opisów zdjęć w Wikimedia Commons. Gdy źródła się różnią, jak przy imieniu fundatora fary, podaje obie wersje. Każdą poprawkę odnotowuje z datą.

Articles: 90