Figura św. Wita z Modestem i Krescencją - ołtarz główny fary

Opracowała: · stan na

Spis treści

Gdzie stoi figura świętego Wita w Rogozińskiej Farze?

Figura świętego Wita stoi na ołtarzu głównym w prezbiterium kościoła św. Wita w Rogoźnie, który nazywa się Rogozińską Farą. Według dawnej strony parafii z 2019 r. patronowi towarzyszą tam dwie postacie: św. Modest i św. Krescencja. Sam ołtarz jest neogotycki i pochodzi z 1897 r. Datę tę podaje katalog Archidiecezji Gnieźnieńskiej (stan na październik 2026 r.).

Fotografuję ceglane kościoły między Obornikami, Wągrowcem a Chodzieżą i do tego wracam najczęściej. Z zewnątrz uwagę przyciągają dwie baszty schodowe. Po wejściu do środka wzrok i tak biegnie na koniec nawy, gdzie nad mensą stoją trzy postacie. Fara ma adres ul. Kościelna 10, 64-610 Rogoźno. Należy do dekanatu rogozińskiego w archidiecezji gnieźnieńskiej.

Prezbiterium pod sklepieniem gwiaździstym

Prezbiterium to węższa część świątyni, w której stoi ołtarz główny. Rogozińska Fara jest późnogotyckim kościołem trzynawowym, zbudowanym jako pseudobazylika, a jej prezbiterium jest węższe od korpusu (Wikipedia, stan 10.2026). Nawę główną i prezbiterium przykrywa to samo sklepienie gwiaździste. Rysunek żeber prowadzi więc oko od wejścia aż do figury patrona.

Kilka faktów pomaga zorientować się we wnętrzu, zanim podejdziesz bliżej:

  • Kościół św. Wita w Rogoźnie jest ceglany i częściowo tynkowany. Kamień węgielny położono 3 lipca 1526 r. (Wikipedia).
  • Nawa główna i prezbiterium mają sklepienia gwiaździste, a nawy boczne krzyżowe (Wikipedia, stan 10.2026).
  • Według dawnej strony parafii z 2019 r. budowla ma ok. 20 na 40 m. Strona porównywała ją do współczesnej sali gimnastycznej.
  • Prezbiterium jest węższe od nawy, więc ołtarz główny ogląda się przez łuk tęczowy.
  • W łuku tęczowym wisi krucyfiks z XVII w., który opisywała dawna strona parafii z 2019 r.

Jak dojść do prezbiterium od wejścia?

Wystarczą trzy etapy: wejście przez kruchtę, przejście nawą główną i krótki postój przed łukiem tęczowym, skąd widać cały ołtarz. Kruchtę dobudowano w 1862 r. według projektu Fryderyka Augusta Stülera, pruskiego architekta (katalog archidiecezji, Wikipedia).

  1. Wejdź przez kruchtę z 1862 r. To najmłodsza z większych części budowli, z płaskim stropem, jak podawała dawna strona parafii z 2019 r.
  2. Zatrzymaj się na progu nawy. Z tego miejsca ołtarz główny widać w osi całego kościoła.
  3. Idź nawą główną pod sklepieniem gwiaździstym, między filarami oddzielającymi nawy boczne.
  4. Przy łuku tęczowym spójrz w górę na krucyfiks z XVII w., a potem na trzy postacie ołtarza.
  5. W czasie liturgii nie wchodź do prezbiterium, bo to przestrzeń dla celebransa i służby ołtarza.

Figura św. Wita z Modestem i Krescencją stoi na ołtarzu głównym w prezbiterium Rogozińskiej Fary, w osi nawy głównej. Tak opisywała ją dawna strona parafii w 2019 r.

Kim byli święci Modest i Krescencja?

Modest i Krescencja to według tradycji opiekunowie młodego Wita: Modest był jego nauczycielem, Krescencja piastunką. Wit urodził się ok. 284-292 w Mazara del Vallo na Sycylii. Cała trójka zginęła ok. 303/304 r., w czasie prześladowań za cesarza Dioklecjana (Wikipedia, hasło Święty Wit). Dlatego sztuka sakralna często przedstawia ich razem.

Patronowi na ołtarzu w Rogoźnie nie towarzyszą więc przypadkowi święci. Dwoje dorosłych przy chłopięcej postaci to według przekazu ludzie, którzy wychowali go w wierze i zostali z nim do końca.

Modest: nauczyciel młodego Wita

Modest to w przekazie hagiograficznym wychowawca, któremu powierzono naukę chłopca. Legenda dodaje, że uciekł z Witem z Sycylii, gdy ojciec chłopca, poganin, chciał zmusić syna do porzucenia wiary. Źródła nie podają osobnej biografii Modesta ani jego stałego atrybutu w sztuce. Dlatego na figurze nie szukam znaków, których tradycja nie zna.

Krescencja: piastunka z Sycylii

Krescencja to piastunka Wita, wspominana razem z nim i Modestem jako męczennica z początku IV w. Nie należy jej mylić ze św. Krescencją Höss z Kaufbeuren w Bawarii. Tamta była franciszkanką żyjącą na przełomie XVII i XVIII w. i została kanonizowana w 2001 r. Imię mają to samo, ale epokę i życiorys zupełnie inne.

Legenda o Wicie, Modeście i Krescencji: co mówi tradycja, a co historia

Historycznie pewnych faktów jest niewiele. Kult męczennika Wita jest dawny, a Martyrologium Romanum (wyd. 2004) podaje jego wspomnienie pod 15 czerwca. Szczegóły męczeństwa pochodzą z późniejszej passio, czyli opowieści o męczeństwie. W XIII w. powtórzył ją Jakub de Voragine w „Złotej legendzie”.

  • Lata urodzenia Wita, ok. 284-292, i Mazara del Vallo jako miejsce urodzenia to dane przybliżone z opracowań hagiograficznych.
  • Śmierć ok. 303/304 r. przypada na tzw. wielkie prześladowanie chrześcijan za Dioklecjana.
  • Uzdrowienie syna cesarza, kocioł z wrzącym olejem i lwy, które nie skrzywdziły chłopca, to motywy legendy. Nie są to relacje świadków.
  • „Złota legenda” Jakuba de Voragine utrwaliła te opowieści w średniowiecznej Europie i dała artystom gotowy zestaw scen.
  • Martyrologium Romanum wymienia Wita pod 15 czerwca i to jest kościelny punkt odniesienia dla jego wspomnienia.
  • Zaliczanie Wita do Czternastu Świętych Wspomożycieli należy do pobożności ludowej, a nie do nauki wiary.

„Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości, albowiem do nich należy królestwo niebieskie” - Pismo Święte, Mt 5,10, Biblia Tysiąclecia, wyd. V, Pallottinum 2000

Katechizm nazywa męczeństwo najwyższym świadectwem oddanym prawdzie wiary, czyli świadectwem aż do śmierci (parafraza) - Katechizm Kościoła Katolickiego, p. 2473, wyd. polskie Pallottinum 1994

Ołtarz główny z 1897 roku: neogotycka oprawa figury

Ołtarz główny Rogozińskiej Fary to neogotycka nastawa z 1897 r., w której stoją figury patrona i jego towarzyszy. Datę podają zgodnie katalog Archidiecezji Gnieźnieńskiej i Wikipedia (stan 10.2026). Dotyczy ona jednak ołtarza, a nie rzeźb. Ogólnodostępne źródła nie podają autora ani daty powstania samej figury.

Neogotycki ołtarz w późnogotyckim wnętrzu ma swoją logikę. Pod koniec XIX w. wiele parafii zamawiało nastawy, które naśladowały formy średniowieczne: wieżyczki, ostre łuki i ażurowe zdobienia. Formę samego ołtarza opisuję osobno w tekście o tym, czym jest neogotycki ołtarz główny z 1897 roku. Tutaj skupiam się na postaciach.

Jak rozpoznać trzy postacie na ołtarzu głównym?

Najpierw znajdź najmłodszą postać. Wita przedstawia się w sztuce jako chłopca albo młodzieńca, a Modesta i Krescencję jako dorosłych. W takich grupach patron kościoła zwykle zajmuje najbardziej widoczne miejsce, a towarzysze stoją obok niego.

  1. Wypatrz postać o młodzieńczych rysach, bez zarostu, zwykle w płaszczu albo stroju zamożnego młodzieńca. To najpewniej Wit.
  2. Sprawdź, czy postać trzyma palmę męczeńską albo księgę i czy obok widać zwierzę lub kocioł.
  3. Jedyną postać kobiecą łatwo wskazać: to Krescencja, piastunka chłopca.
  4. Dorosły mężczyzna, w wielu przedstawieniach z brodą, to Modest, nauczyciel Wita.
  5. Jeśli masz dostęp do monografii pod redakcją Edmunda Ławniczaka z 2003 r., porównaj z nią swoje rozpoznanie.

Atrybuty świętego Wita: czego szukać na figurze?

Szukaj pięciu znaków: koguta, lwa, orła, psa i kotła. Takie atrybuty św. Wita wymieniają opracowania hagiograficzne (Wikipedia, hasło Święty Wit, stan 10.2026). Pojedyncza figura ma zwykle jeden lub dwa z nich, nie wszystkie naraz.

  • Kogut to jeden z najczęstszych znaków Wita w sztuce Europy Środkowej i najłatwiej go zauważyć.
  • Kocioł nawiązuje do legendy o wrzącym oleju, z którego chłopiec miał wyjść bez szwanku.
  • Lew przypomina scenę z legendy, w której dzikie zwierzęta nie zrobiły Witowi krzywdy.
  • Orzeł i pies pojawiają się rzadziej i odsyłają do poszczególnych wątków tej samej opowieści.
  • Palma męczeńska to znak wspólny wszystkim męczennikom, więc może ją trzymać także Modest albo Krescencja.

Czy figura pochodzi z 1897 roku?

Nie wiadomo. Rok 1897 dotyczy neogotyckiego ołtarza głównego (katalog archidiecezji, Wikipedia), a ogólnodostępne źródła nie podają, kto i kiedy wyrzeźbił figury. Rzeźby mogły powstać razem z nastawą albo trafić do niej z wcześniejszego wyposażenia. Samo oglądanie tego nie rozstrzygnie. Potrzebne są badania konserwatorskie albo dokumenty z archiwum parafii.

Czym figura różni się od obrazu św. Wita w srebrnej koszulce?

W Rogozińskiej Farze są dwa wizerunki patrona. Figura stoi na ołtarzu głównym razem z Modestem i Krescencją. Barokowy obraz z 2. ćwierci XVIII w., okryty srebrną koszulką, znajduje się przy ołtarzu bocznym. Odnowiono go w 1919 r. (Wikipedia; dawna strona parafii, 2019). Różnią się techniką, miejscem i znanym datowaniem.

Cecha Figura na ołtarzu głównym Obraz w srebrnej koszulce
Miejsce Ołtarz główny w prezbiterium Przy ołtarzu bocznym
Forma Rzeźba ołtarzowa Malowidło okryte srebrną koszulką
Datowanie według źródeł Brak danych o rzeźbie (ołtarz z 1897 r.) 2. ćwierć XVIII w. (Wikipedia)
Odnowienie Brak danych 1919 r. (dawna strona parafii, 2019)
Towarzysze patrona Św. Modest i św. Krescencja Źródła ich nie wymieniają
Styl oprawy Neogotyk Barok

Barokowy obraz z 2. ćwierci XVIII wieku

Obraz to barokowy wizerunek patrona z 2. ćwierci XVIII w., czyli z lat 1726-1750 (Wikipedia). Srebrna koszulka to metalowa okładzina, która zwykle zakrywa malowidło poza twarzą i dłońmi. W dawnej Rzeczypospolitej takie okładziny otrzymywały wizerunki otoczone szczególnym kultem. Więcej szczegółów zebrałam w tekście o tym, czym jest obraz świętego Wita w srebrnej koszulce.

Który wizerunek patrona jest starszy?

Według dostępnych źródeł starszy jest obraz z 2. ćwierci XVIII w. Ołtarz, na którym stoi figura, powstał w 1897 r. Zastrzeżenie dotyczy samej rzeźby, bo jej wieku źródła nie podają. Na miejscu oba wizerunki łatwo odróżnić:

  • Figurę widać z każdego miejsca nawy głównej, bo stoi w osi kościoła na ołtarzu głównym.
  • Obrazu szukaj przy ołtarzu bocznym. Srebrna koszulka odbija światło lamp i świec.
  • Na figurze patronowi towarzyszą dwie postacie, Modest i Krescencja.
  • Obraz odnowiono w 1919 r., o czym pisała dawna strona parafii w 2019 r.
  • Oba wizerunki przedstawiają męczennika z Sycylii, a nie Wita Stwosza ani słowiańskie bóstwo Świętowita.

Dlaczego święty Wit jest patronem fary w Rogoźnie?

Żaden zachowany dokument tego nie wyjaśnia. Pierwsza wzmianka o parafii pochodzi z 1256 r., a według katalogu Archidiecezji Gnieźnieńskiej jej dzieje sięgają XIII w. Tradycja łączy wezwanie z grodem, z fundacją Mieszka I i Dobrawy oraz z czeskim kultem św. Wita. To jednak hipoteza, a nie udokumentowany fakt.

Święto patronalne przypada 15 czerwca. Tego dnia wypadają też imieniny Wita i patron imienia, któremu poświęcam osobny tekst.

Dzieje parafii pw. św. Wita w Rogoźnie sięgają XIII wieku, a jej święto patronalne przypada 15 czerwca (parafraza) - Archidiecezja Gnieźnieńska, katalog parafii, 2026

Od kiedy istnieje parafia św. Wita?

Od XIII w. Według dawnej strony parafii z 2019 r. parafię erygowano przed 1256 r., czyli przed pierwszą wzmianką o niej. Pierwotny kościół był drewniany. Obecny ufundował starosta rogoziński Mikołaj Dołęga Kretkowski (katalog archidiecezji), prawdopodobnie przy udziale królowej Bony.

  • W 1256 r. pojawia się pierwsza wzmianka o parafii, erygowanej wcześniej (dawna strona parafii, 2019).
  • 24 kwietnia 1280 r. Rogoźno otrzymuje prawa miejskie (Wikipedia, hasło Rogoźno).
  • W latach 1326-1340 posługuje ks. Pakosław, pierwszy znany pleban (dawna strona parafii z 2022 r.).
  • 3 lipca 1526 r. kładzie się kamień węgielny. Budowniczowie to Marcin Mor i Klemens z Ostroroga (Wikipedia).
  • W 1897 r. powstaje neogotycki ołtarz główny, dziś oprawa figury patrona.
  • 12 grudnia 1932 r. kościół trafia do rejestru zabytków pod numerem AK-I-11a/104.

Tradycja czeska i Dobrawa: hipoteza, nie pewnik

Kult św. Wita rozwinął się bardzo silnie w Czechach, gdzie jego imię nosi katedra na praskich Hradczanach. Dawna strona parafii z 2019 r. pisała, że „można przypuszczać” związek wezwania z Dobrawą, czeską księżniczką i żoną Mieszka I. Tradycję o fundacji przez pierwszą parę piastowską przytaczał ks. Józef Nowacki (Wikipedia). To ciekawy trop. Bez dokumentu z epoki pozostaje jednak tylko tropem.

Kiedy najlepiej zobaczyć figurę z bliska?

Najlepiej 15 czerwca, w dzień patronalny, albo tuż przed Mszą lub po niej, gdy kościół jest otwarty, a liturgia jeszcze się nie zaczęła lub już skończyła. Według katalogu Archidiecezji Gnieźnieńskiej (stan na październik 2026 r.) w dni powszednie Msze odprawia się w farze o 7:00 i 18:30.

Odpust 15 czerwca i aktualne godziny Mszy

Według katalogu archidiecezji święto patronalne parafii przypada 15 czerwca, we wspomnienie św. Wita. Program uroczystości zmienia się co roku, więc sprawdzaj go w bieżących ogłoszeniach parafii. Dawna strona parafii z lat 2019-2020 podawała też drugi odpust: Matki Bożej Różańcowej, 7 października. Porządek Mszy według katalogu archidiecezji (stan 10.2026):

  • W niedziele w kościele św. Wita: 7:30, 10:00, 11:15 i 18:30.
  • W dni powszednie: 7:00 i 18:30.
  • W kaplicy Świętej Rodziny w Tarnowie Msza niedzielna jest o 8:45, a w kaplicy św. Maksymiliana M. Kolbego w Gościejewie o 11:00.
  • Parafia nie ma osobnej strony internetowej. Informacje publikuje w katalogu archidiecezji i na profilu „parafiawita” na Facebooku.
  • W święta i odpusty porządek nabożeństw bywa inny, więc przed dalekim przyjazdem potwierdź godziny.

Czy kościół jest otwarty poza nabożeństwami?

To zależy, a aktualnych godzin otwarcia nie podaje żadne źródło. Katalog archidiecezji wymienia tylko porządek Mszy, bez godzin zwiedzania i pracy kancelarii. Najbezpieczniej zaplanować wizytę wokół Mszy, a o możliwość obejrzenia ołtarza z bliska zapytać w kancelarii parafialnej. W Roku Świętym 2025 fara była kościołem jubileuszowym (GCatholic).

Jak zachować się przy ołtarzu podczas zwiedzania?

Najpierw sprawdź, czy w kościele nie trwa Msza, adoracja albo czyjaś cicha modlitwa. Fara to przede wszystkim miejsce kultu, a dopiero potem zabytek. Wnętrza kościołów fotografuję bez lampy błyskowej i nigdy w czasie liturgii. Ołtarz ze stopni prezbiterium oglądam tylko wtedy, gdy ktoś z parafii na to pozwoli.

Co jeszcze obejrzeć w prezbiterium i nawie głównej?

Wnętrze fary kryje kilka zabytków starszych od ołtarza głównego: krucyfiks z XVII w. w łuku tęczowym, gotycką mosiężną chrzcielnicę z 1. połowy XV w. i późnogotycką rzeźbę Chrystusa Frasobliwego z XVI w. Na ścianie prezbiterium jest też inskrypcja z datą 3 lipca 1526 r. (Wikipedia; dawna strona parafii, 2019).

  • Krucyfiks w łuku tęczowym pochodzi z XVII w. (dawna strona parafii, 2019).
  • Gotycka chrzcielnica z mosiądzu pochodzi z 1. połowy XV w. (Wikipedia).
  • Rzeźba Chrystusa Frasobliwego reprezentuje późny gotyk z XVI w. (Wikipedia).
  • Późnobarokowy ołtarz różańcowy pochodzi z 2. połowy XVII w. (Wikipedia).
  • Ołtarz Serca Jezusowego datuje się na ostatnią ćwierć XVIII w. (Wikipedia).
  • Stiukowy ołtarz boczny z herbem Radwan Zebrzydowskich powstał ok. 1700 r. (dawna strona parafii, 2019).
  • Organy mają 24 głosy, 2 manuały i pedał (Wikipedia).

Krucyfiks z XVII wieku w łuku tęczowym

Łuk tęczowy oddziela nawę od prezbiterium. Zawieszony w nim krucyfisk wisi dokładnie na linii wzroku prowadzącej do ołtarza głównego. Dawna strona parafii z 2019 r. datowała go na XVII w. Robiąc zdjęcie ołtarza z nawy, łatwo zmieścić krzyż i trzy postacie w jednym kadrze.

Gotycka mosiężna chrzcielnica z XV wieku

Chrzcielnica pochodzi z 1. połowy XV w. (Wikipedia), więc jest o mniej więcej sto lat starsza od kamienia węgielnego obecnej fary. To najstarszy datowany przedmiot z tej listy. Opisuję go osobno w tekście, którego tematem jest gotycka chrzcielnica z XV wieku.

Gdzie szukać inskrypcji z datą budowy?

Na ścianie prezbiterium. Tam znajduje się inskrypcja upamiętniająca położenie kamienia węgielnego 3 lipca 1526 r. (Wikipedia). Stojąc przed ołtarzem głównym, rozejrzyj się po ścianach prezbiterium, a nie po kruchcie. To najstarsza pewna data budowy obecnego kościoła.

Gdzie doczytać o wyposażeniu fary?

W monografii „Kościół św. Wita w Rogoźnie” pod redakcją Edmunda Ławniczaka (Rogozińskie Centrum Kultury, 2003, 103 s.). Według dawnej strony parafii z 2022 r. ks. Ławniczak był proboszczem fary w latach 1983-2004. Po wyjściu z kościoła spacer można przedłużyć: obok stoi drewniana dzwonnica z lat 50. XX w. z dzwonem z 1613 r., a w pobliżu jest grota Matki Bożej przy farze.

Kościół parafialny pw. św. Wita w Rogoźnie wpisano do rejestru zabytków 12 grudnia 1932 r. pod numerem AK-I-11a/104 (parafraza wpisu) - Narodowy Instytut Dziedzictwa, rejestr zabytków, 1932

Najczęściej zadawane pytania

Czy figura św. Wita w Rogoźnie jest zabytkiem?

Kościół św. Wita wpisano do rejestru zabytków 12 grudnia 1932 r. pod numerem AK-I-11a/104. Wyposażenie bywa ujmowane osobno, w rejestrze zabytków ruchomych. Czy figura ma własny wpis, sprawdzisz w rejestrze Narodowego Instytutu Dziedzictwa i w monografii z 2003 r.

Czy święty Wit był dzieckiem?

Według tradycji zginął jako bardzo młody człowiek, dlatego sztuka przedstawia go jako chłopca albo młodzieńca. Dokładnego wieku w chwili śmierci, ok. 303/304 r., historia nie potwierdza. Rozbieżne lata urodzenia, 284-292, pokazują, jak przybliżone są te dane.

Czego patronem jest święty Wit?

Według tradycji św. Wit jest patronem m.in. tancerzy, aktorów, osób chorych na padaczkę i górników. Należy też do Czternastu Świętych Wspomożycieli. Patronaty te wywodzą się z pobożności ludowej i zwyczaju, a nie z orzeczeń doktrynalnych.

Czy w kościele w Rogoźnie są relikwie św. Wita?

Katalog archidiecezji, Wikipedia i dawna strona parafii nie wspominają o relikwiach św. Wita w farze. Źródła opisują dwa wizerunki patrona: figurę na ołtarzu głównym i obraz w srebrnej koszulce. O ewentualne relikwie zapytaj bezpośrednio w kancelarii parafii.

Czy fara w Rogoźnie ma związek z katedrą św. Wita w Pradze?

Łączy je patron, ale bezpośredniego związku nie potwierdza żaden dokument. Hipoteza o czeskim pochodzeniu wezwania, za pośrednictwem Dobrawy, pozostaje tradycją. To dwie różne budowle: praska katedra na Hradczanach i późnogotycki kościół parafialny w Wielkopolsce.

Do jakiej diecezji należy parafia św. Wita w Rogoźnie?

Do archidiecezji gnieźnieńskiej, rejonu wągrowieckiego i dekanatu rogozińskiego (katalog archidiecezji, stan 10.2026). Proboszczem jest ks. Jarosław Zimny, który prowadzi parafię od 2009 r. i jest też dziekanem rogozińskim. W mieście działa jeszcze parafia Ducha Świętego, oddalona o ok. 650 m.

Skąd nazwa „taniec świętego Wita”?

Tak dawniej nazywano chorobę z mimowolnymi ruchami, którą medycyna określa dziś jako pląsawicę. Nazwa wzięła się stąd, że chorzy prosili o wstawiennictwo św. Wita, patrona tancerzy i chorych na padaczkę. To określenie historyczne. Objawy neurologiczne zawsze wymagają konsultacji z lekarzem.

Agnieszka Rybarczyk - pochodzi z północnej Wielkopolski i od lat jeździ po miasteczkach między Obornikami, Wągrowcem a Chodzieżą, gdzie fotografuje i opisuje ceglane kościoły gotyckie.

Aktualizacja: październik 2026

Źródła i literatura

  1. Archidiecezja Gnieźnieńska, katalog parafii: Rogoźno, parafia pw. św. Wita, stan na październik 2026.
  2. Narodowy Instytut Dziedzictwa, rejestr zabytków: kościół pw. św. Wita w Rogoźnie, nr AK-I-11a/104 z 12.12.1932.
  3. Edmund Ławniczak (red.), Kościół św. Wita w Rogoźnie, Rogozińskie Centrum Kultury, Rogoźno 2003, 103 s.
  4. Wikipedia: Kościół św. Wita w Rogoźnie, stan na październik 2026.
  5. Wikipedia: Święty Wit, stan na październik 2026.
  6. Wikipedia: Rogoźno, stan na październik 2026.
  7. GCatholic: Kościół św. Wita w Rogoźnie, stan na październik 2026.
  8. Dawna strona parafia-wita.pl w archiwum Wayback Machine, zapisy z lat 2019-2022.
  9. Martyrologium Romanum, editio altera, Libreria Editrice Vaticana, 2004, wspomnienie 15 czerwca.
  10. Katechizm Kościoła Katolickiego, p. 2473, Pallottinum, Poznań 1994.
  11. Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu (Biblia Tysiąclecia), wyd. V, Pallottinum, Poznań 2000, Mt 5,10.
  12. Jakub de Voragine, „Złota legenda”, XIII w., rozdział o świętych Wicie i Modeście.
  13. Zdjęcie wyróżniające: Red 81, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons, strona pliku.
Agnieszka Rybarczyk
Agnieszka Rybarczyk

Agnieszka Rybarczyk pochodzi z północnej Wielkopolski i od lat jeździ po miasteczkach między Obornikami, Wągrowcem a Chodzieżą, fotografując i opisując ceglane kościoły gotyckie. Rogozińska fara jest dla niej najciekawszym z nich: z kamieniem węgielnym z 1526 roku, dwiema basztami schodowymi i sklepieniami prawie każdego rodzaju. Nie jest historyczką sztuki, przewodniczką z uprawnieniami ani osobą duchowną, nie pracuje też dla parafii. Pisze z publicznie dostępnych źródeł: katalogu parafii Archidiecezji Gnieźnieńskiej, artykułów encyklopedycznych, dawnej strony parafii zachowanej w Internet Archive i opisów zdjęć w Wikimedia Commons. Gdy źródła się różnią, jak przy imieniu fundatora fary, podaje obie wersje. Każdą poprawkę odnotowuje z datą.

Articles: 90